ورزش‌های راکتی الگوی حرکتی خاصی دارند: انفجارهای کوتاه و مکرر و ضربات بالای سر. گرم کردن، تنها کاری است که هم پیشگیری می‌کند و هم عملکرد را بهتر.

بیشتر بازیکنان تازه‌کار وقتشان را صرف تمرین اسمش می‌کنند، در حالی که در پیکل‌بال رقابتی بیش از نیمی از تبادل‌ها با ضربات نرم در ناحیه کیچن تمام می‌شود.

دو ضربه در پدل وجود دارد که در هیچ ورزش راکتی دیگری معادل ندارند. فهمیدن اینکه چرا وجود دارند، همان لحظه‌ای است که بازیکن تازه‌کار باشگاهی می‌شود.

بیشتر کسانی که به آرنج تنیس‌بازان مبتلا می‌شوند اصلاً تنیس بازی نمی‌کنند. و در ورزش‌های راکتی، علت اصلی معمولاً راکت اشتباه است نه تمرین زیاد.